17/10/12

"Sunset park", Paul Auster




Το 16ο βιβλίο του Paul Auster, “Sunset park”,  δεν είναι τόσο εντυπωσιακό όσο τα υπόλοιπα  δικά του που έχω διαβάσει- με κορυφαίο ως τώρα το “New York Trilogy”- αν και  από οποιονδήποτε άλλο θα έλεγα πως πρόκειται για ενδιαφέρον μυθιστόρημα. Όταν όμως έχεις μάθει να περιμένεις το ιδιοφυές, κάπως απογοητεύεσαι.

Τοποθετημένο στην εποχή της αμερικάνικης κρίσης το μυθιστόρημα πραγματεύεται την έλλειψη χρημάτων αλλά όχι μόνον. Κεντρικός ήρωας ο Μάιλς Χέλλερ, ένας 28χρονος που βρίσκεται να συγκατοικεί σε ένα καταπατημένο σπίτι στην Νέα Υόρκη με τον φίλο του Μπίνγκ Νέιθαν, που έχει ένα «Νοσοκομείο για σπασμένα πράγματα» του παλιού καιρού,  την Άλις, που τελειώνει το μεταπτυχιακό της στην φιλολογία και την Έλεν, που φιλοδοξεί να γίνει εικαστική καλλιτέχνης, αλλά δουλεύει ως μεσίτρια. Τους ενώνει η ένδεια σε μετρητό που τους αναγκάζει να μένουν στο ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο κτήριο. Η ιστορία του Μάιλς, που βρέθηκε στη Νέα Υόρκη μετά από χρόνια αποξένωσης από τους γονείς του, την μητριά και τον πατριό του, ξετυλίγεται σταδιακά, αν και σχεδόν από την αρχή ξέρουμε τι ήταν αυτό που τον έκανε να εγκαταλείψει το κολέγιο και τους αγαπημένους του επτά χρόνια πριν και να γυρίσει από Πολιτεία σε Πολιτεία κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Ο Auster, μάστορας της γραφής, φροντίζει να αλλάζει συνεχώς την οπτική του αφηγητή, κρατώντας την τριτοπρόσωπη φωνή, κάθε φορά μας λέει την ιστορία από άλλο πρόσωπο, μας δείχνει την ωρίμανση του καθενός όσο προχωρά το βιβλίο.


Το μυθιστόρημα βουτά στα πάθη της ανθρώπινης ψυχής, την ενοχή, την απώλεια, την αποδοχή του αναπότρεπτου. Ακόμα μας διηγείται το αδιέξοδο των νέων που δυσκολεύονται να βρουν μια σταθερά, να καταλάβουν ποιοι είναι, τι θα ήθελαν από τη ζωή τους. Μου άρεσαν οι βιβλιοφιλικές αναφορές,  η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, το ότι ασχολήθηκε με την κρίση. Δεν μου άρεσε ο τρόπος που κλιμακώνεται η ιστορία, η γραμμική ροή της αφήγησης, το τέλος που σε αφήνει ξεκρέμαστο και που δεν κατάφερα να ταυτιστώ με κανέναν από τους ήρωες. Ή μάλλον κάνω λάθος, εντελώς ακατανόητα ταυτίστηκα με τον 63χρονο πατέρα του Μάιλς,  Μόρις.

Αυτό είναι το μόνο μυθιστόρημα του Auster ως τώρα που με άφησε με χλιαρή διάθεση. Μένουν πολλά ακόμα που δεν έχω διαβάσει και φυσικά αυτά που θα γράψει ο συγγραφέας στον μέλλον. Στην αναμονή του επόμενου, λοιπόν.


"Sunset park", Paul Auster, faber and faber, 2010, pg. 308




13 σχόλια:

  1. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''17/10/12, 7:18 μ.μ.

    Κατερίνα, πήγα στο παζάρι Βιβλίου, στον Κηφισό. Λίγο αργά βέβαια και γι' αυτό νομίζω πως είχαν...εξαφανιστεί ήδη, πολλά βιβλία. Πάντως είχε ενδιαφέρον και πήρα 3-4 βιβλία. Αυτό που αξίζει τον κόπο, είναι ότι έχει αρκετά λευκώματα, σε πολύ καλές τιμές κι έτσι αύριο θα ξαναπάω, γιατί την Παρασκευή τελειώνει το παζάρι.

    http://gekollias.blogspot.gr/2012/10/blog-post_14.html

    ''Ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όστερ δεν έχω διαβάσει ως τώρα. Πριν κάνα δίωρο άρχισα την Τριλογία της Νέας Υόρκης, το πρώτο του που διαβάζω μετά από παρότρυνση φίλης (ντρέπομαι, το ομολογώ αλλά φοβόμουν μήπως ήταν δύσκολος γιατί μου σύστηνε να το διαβάσω στ' αγγλικά) .

    Το θέμα του συγκεκριμένου βιβλίου όμως φαίνεται πολύ ενδιαφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Τριλογία της Νέας Υόρκης είναι απίστευτο βιβλίο, αριστουργηματικό. Δεν νομίζω να σε δυσκολέψει στα Αγγλικά, μην ανησυχείς

      Διαγραφή
  3. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''17/10/12, 11:30 μ.μ.

    Κατερίνα, φυσικά και δεν υπάρχουν -υποχρεωτικά- ''κανόνες'' καλής συμπεριφοράς, όμως επειδή κι εγώ αρθρογραφώ, θεωρώ τιμή μου όταν με επισκέπτεται κάποιος στο μπλογκ κι ακόμα κι αν δεν ταιριάζουν τα νώτα μας, εγώ θα του απαντήσω στο σχόλιο του. Πόσο μάλλον όταν ο επισκέπτης είναι ευγενικός και δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο για να με προσβάλλει. Αλλά είπαμε, δεν υπάρχουν ''κανόνες''... Καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος18/10/12, 9:16 π.μ.

    Καλημέρα!
    Αν και περνάω τη φάση των "ισπανόφωνων" διαβασμάτων -μόλις ολοκλήρωσα την "Άβυσσο" της Κάρμεν Λαφορέτ- θα ήθελα πολύ να γνωρίσω τον Auster Paul.
    Στη λίστα μου με τα επιθυμητά βιβλία σε ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο έχω επιλέξει το "Παλάτι του φεγγαριού" και το "Κλειδωμένο δωμάτιο". Τί γνώμη έχεις γι αυτά τα 2? Θα μου τα συνιστούσες για πρώτη επαφή με το έργο του?

    Μια καινούργια αναγνώστρια του blog, A.

    υ.γ. Στο επόμενο σχόλιό μου, θα είμαι σκέτο ¨Α.¨. Πάει, πάλιωσα...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Πώς ήταν η Άβυσσος, Α; Είπαμε 16 βιβλία ο Auster, αυτά τα δυο δεν τα έχω διαβάσει. Από αυτά που έχω διαβάσει θα έλεγα να αρχίσεις με το "The book of illusions". Κι εγώ από "ισπανόφωνη φάση" βγαίνω, μη νομίζεις, και οι αμερικανοί είναι μια έκλπληξη, γιατί είναι πολύ λιγότερο πληθωρικοί από τους Λατίνους. Θα μου περάσει και θα γυρίσω στη Λατινική πλευρά της νεαρής ηπείρου, όμως. Εκεί νομίζω πως ανήκει η αναγνωστική καρδιά μου.

      Ε, τί να λέμε, πάλιωσες πια, δεν πάμε και στρατό για να ξέρω τη σχετική ορολογία.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος18/10/12, 10:58 π.μ.

      Η Άβυσσος της δικτατορίας του Φράνκο είναι ένα έργο απαράμιλλης απλότητας. Απλότητα στη γλώσσα και την έκφραση. Πουθενα δεν δίνονται στοιχεία του εμφυλίου πολέμου-μια αναφορά μόνο μου έρχεται στο μυαλό για καμμένες εκκλησίες- μα όλο το έργο διατρέχουν οι συνέπειές του. Κοινωνικές ανισότητες (πλούσιοι-φτωχοί), η παρακμή των μεσοαστών, το απροσδιόριστο μέλλον για τους νέους, η ερωτική καταπίεση, το ξεπούλημα όλων (υλικών-σωματικών-ψυχικών αποθεμάτων, η στέρηση,η πείνα, η σαπίλα.
      Η ηρωίδα-ενας πολύ δυαντός χαρακτήρας- ζει ανάμεσα στα πάθη των άλλων.
      Αξίζει...

      Το να διαβάσω βιβλίο στην αγγλική μου φαντάζει εφιάλτης! Δεν τα θυμάμαι καλά τα αγγλικά, ίσως να τα μπερδέψω και με τα γερμανικά και ασ τα!
      Απολαμβάνω καλύτερα ένα βιβλίο γραμμένο στη μητρική μου, γτ δε μεσολαβεί η σκέψη της μεταφραστικής διαδικασίας. Δεν αναφέρομαι στην αυτόματη μετάφραση που κάνει το μυαλό μας, εννοώ ότι θα σκέφτομαι "α, πως θα το μετέφραζα στα ελληνικά? Υπάρχει αντίστοιχη παροιμία?" κ.ο.κ.

      Α.

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος18/10/12, 11:30 π.μ.

    Αν μου επιτρέπετε - προς Α. και Κατερίνα:

    το Κλειδωμένο δωμάτιο είναι το τρίτο μέρος της Τριλογίας της Νέας Υόρκης (οπότε Κατερίνα το έχεις διαβάσει :-) ). Το κακό είναι ότι στα ελληνικά τα τρία μέρη της τριλογίας κυκλοφορούν αυτόνομα, χωρίς επισήμανση του εκδότη ότι αποτελούν μέρος τριλογίας κ.λπ., και φαντάζομαι πολύς κόσμος θα έχει βρεθεί να διαβάζει τα μέρη σκόρπια, νομίζοντας ότι πρόκειται για αυτόνομα βιβλία (και χάνοντας έτσι τη μισή χαρά). Οι τίτλοι της τριλογίας στα ελληνικά:
    1) Γυάλινη πόλη, 2) Φαντάσματα, 3) Το κλειδωμένο δωμάτιο.

    Άρα To κλειδωμένο δωμάτιο μετά από τα δύο άλλα μέρη της τριλογίας, ώστε να ολοκληρώνεται σωστά το σετ. :-)

    Το Παλάτι του φεγγαριού για αρχή στον Όστερ είναι πολύ καλή επιλογή κατά τη γνώμη μου (αυτό διάβασα πρώτο, και στη συνέχεια διάβασα όλα τα υπόλοιπα).

    Για το Sunset Park ψιλοδιαφωνούμε, Κατερίνα, αν και για μένα δεν φτάνει το ακριβώς προηγούμενο, το Invisible.

    :-)
    Μ.Ξ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Ουπς, αλήθεια στην Ελλάδα κυκλοφορούν αυτόνομα; Μα πως αφού είναι μικρά.... Ε, τώρα να πω πως θυμόμουνα τους τίτλους της τριλογίας, δεν τους θυμόμουνα. Το invisible δεν το έχω διαβάσει ακόμα, είναι το επόμενο στη λίστα.

      Τουλάχιστον καθοδήγησες την Α. σωστά, γιατί αν περίμενε από μένα, θα διάβαζε το ένα τρίτο της τριλογίας. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω :-)

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος18/10/12, 1:53 μ.μ.

    Οπότε Κατερίνα και Μ.Ξ. θα δω πρώτα το Παλατι του Φεγγαριού και έπεται η συνέχεια.
    Για την ώρα όμως θα στραφώ πάλι σε κτ ισπανόφωνο μιας και με περιμένει :-)
    Καλό μεσημέρι,Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος23/8/13, 12:15 π.μ.

    Το Invisible και το Sunset Park θα κυκλοφορήσουν στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Όπως και όλο το έργο του Auster. Και η Τριλογία. Το μεν Invisible τον Οκτώβριο, το δε Sunset Park στις αρχές του 2014.
    Αναμένουμε.
    Ντόρα Τσ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, τί καλά, κι εγώ περιμένω με ανυπομονησία. Επιτέλους ο Όστερ όπως του αξίζει.

      Διαγραφή
    2. συμφωνω σε κάθε λέξη .Αργό νωθρό ακίνητο βιβλίο π κρέμεται λόγω της αφηγηςης και όχι της ιςτοριας. Μητε φανσοου μητε Κουίν μπορούν καν να σταθούν δίπλα ς 6 ήρωες .Επίσης η ακατάσχετη αναφορά απευθύνεται μόνο στο αμερικανικό κοινό δυσχεραίνοντας τον έλληνα αναγνώστη . Μια επισήμανση : Το τέλος είναι κλεμμένο απο φράση του Σοπενάουερ ακριβής αντιγραφή . Μπράβο σας για το θάρρος αρνητικής κριτικής ακόμα κ σε ύψιστος συγγραφείς που κρατούν με μπαστούνι την λογοτεχνία ώστε να μν πέσει στο ροζ βόθρο .. Όσο για την τριλογία και κυρίως τ Τρίτη νουβέλα δεν θυμάμαι βιβλίο να είχε σκαλώσει τόσο στο κεφάλι μ σε σημείο να θέλω μα γράψω την συνεχεία ( και να μν μπορώ καν μα αρχισω). Ούτε με το inception τέτοιο κόλλημα . Είναι στα 5 6 βιβλία που δεν θα ξεχασω!!!(έκανα 5 μέρες μα γιατρευτω απο τ επιρροή τ)

      Διαγραφή