Κριτικές για "Το Σχέδιο"



"Το Σχέδιο", Κατερίνα Μαλακατέ, εκδ. Μελάνι, 2016, σελ. 228


«Χωρίς διαβατήριο, θα ήταν πιο σωστός τίτλος. Χωρίς χαρτιά και όνομα. Χωρίς υπόσταση. Κανένας δεν είναι άπατρις. Κανένας. Ούτε καν αυτός δεν ήταν, όσο κι αν ήθελε να το πιστεύει για τον εαυτό του. Σε κυνηγάει η πατρίδα, σε κυνηγάει κι η φάτσα σου δίπλα στα οπωροκηπευτικά».

Ο Χάρης, μεσήλικας συγγραφέας, καταφέρνει να αποδράσει στο Παρίσι λίγο πριν από την Κρίση. Πίσω του, η Ελλάδα παραδίδεται στις φλόγες του φασισμού. Μετά το Όχι στο δημοψήφισμα του 2011, το πραξικόπημα των Πέντε Ημερών και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ένα, η Αθήνα μοιάζει με ζούγκλα, ενώ η ύπαιθρος δεν έχει τρεχούμενο νερό, ρεύμα, φαγητό. Η κόρη του Χάρη φτάνει μισοπεθαμένη στο σπίτι του παππού της, σ’ ένα ορεινό χωριό. Όταν θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και να βγουν στο δρόμο, είναι η στιγμή που θα τεθεί σε εφαρμογή το Σχέδιο. Για να ανατραπούν όλα.

Ένα μυθιστόρημα που διερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ένα περιβάλλον απομόνωσης και κλειστοφοβίας, που προσεγγίζει τα πρόσωπα της αφήγησης με ακρίβεια χειρουργού, που θέτει, τέλος, τους πολίτες προ των ευθυνών τους απέναντι στον τρόμο του ολοκληρωτισμού.
Εν ολίγοις, ένα μοναδικό ψυχολογικό και πολιτικό θρίλερ .

Η Κατερίνα Μαλακατέ γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα. Σπούδασε Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 2009 διατηρεί το βιβλιοφιλικό ιστολόγιο Διαβάζοντας (www.diavazontas.blogspot.gr), ενώ είναι συνιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου-καφέ Booktalks. Διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε τέσσερα συλλογικά έργα. Το Σχέδιο είναι το δεύτερο βιβλίο της. 





photo credits: Γιάννης Ρουμπάκης



Τα βιβλία θα αλλάξουν τον κόσμο. Για την ακρίβεια ήταν σίγουρος πως μόνο τα βιβλία μπορούσαν να σώσουν τον κόσμο. Όποιος δεν το πίστευε δεν καταλάβαινε δυο βασικά πράγματα: πως κινητήριος δύναμη της ιστορίας είναι η σκέψη κι όχι η φωτιά και πως για να αρχίσει η επανάσταση χρεία έχει το ιδεολογικό υπόβαθρο και τους πεινασμένους για αλλαγή∙ οι απλοί πεινασμένοι μπορούν να πάνε στον διάβολο. «Στον διάολο», ψιθύρισε αφού βεβαιώθηκε πως δεν τον άκουγε κανείς από τους άλλους θαμώνες.

Δεν περίμενε άλλο, τα πράγματά του ήδη τα είχε πάρει η μεταφορική. Σηκώθηκε. Τον τελευταίο καφέ θα τον έπινε στο αεροδρόμιο.

Από την προδημοσίευση στο Fractalhttp://fractalart.gr/to-schedio-prodimosiefsi/




photo credits: Librarian voltitses
                                               
Γράφει ο Librofilo

Με γερή αναγνωστική παιδεία η Κ.Μαλακατέ, και με φανερή επιρροή από (αγαπημένους της) συγγραφείς που έχουν γράψει αριστουργήματα πάνω στο είδος της δυστοπίας και της επιστημονικής φαντασίας (όπως ο Κόρμακ ΜακΚάρθυ και ο αριστουργηματικός «Δρόμος» ή ο Φίλιπ Κ.Ντικ με το εξαίσιο «Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο»,και το "Όρυξ και Κρέικ" της Άτγουντ), δείχνει να κερδίζει το στοίχημα σε ένα δύσκολο και πολύ απαιτητικό λογοτεχνικό είδος, αποφεύγοντας τις παγίδες και τις ευκολίες με ένα πολύ καλά δουλεμένο μυθιστόρημα που είμαι σίγουρος ότι αποτελεί την αρχή για κάτι πολύ καλό που έρχεται στη συνέχεια.

Από την κριτική του Librofilo: http://librofilo.blogspot.gr/2016/11/blog-post.html


Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος στο diavasame:

Το μυθιστόρημα είναι στιβαρό, διαβάζεται απρόσκοπτα, έχει ένταση και ρυθμό, λειτουργεί σε πολλά σημεία με τη λογική του σασπένς και της ανάγκης να γυρίσεις άμεσα σελίδα για να δεις τι θα συμβεί στη συνέχεια, ενώ οι λογοτεχνικές αναφορές του είναι πρόδηλες. Αρκετοί συγγραφείς έχουν αποπειραθεί τα τελευταία χρόνια να εγγράψουν στην εργογραφία τους βιβλία που έχουν άμεση σχέση με την κρίση που βιώνει η χώρα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αυτό που προσχηματικά ονομάζουμε «λογοτεχνία της κρίσης». Τυπικά, θα έλεγε κανείς πως «Το Σχέδιο» εντάσσεται σε αυτή την κατηγορία. Το γεγονός, όμως, ότι επιλέγει να φτιάξει ένα σκηνικό μετα-κρίσης ή μιας άλλης κρίσης, αυτομάτως αποκρούει τα βάρη της κατηγοριοποίησης. Εντέλει, το δεύτερο συγγραφικό βήμα της Μαλακατέ καθίσταται θετικό και εγγράφει υποθήκες για το τρίτο.

Περισσότερα εδώ: http://www.diavasame.gr/page.aspx?itemID=PPG1385_2603


Γράφει η Καλλιόπη Κριτικού στην Huffington Post:

Αν διάβαζα «Το σχέδιο» πριν μια δεκαετία, σίγουρα θα έβρισκα ευφυέστατη τη σύλληψη της συγγραφέως μα ότι απέχει έτη φωτός από την ελληνική πραγματικότητα. Σήμερα, το συγκλονιστικό αυτό κείμενο φλερτάρει επικίνδυνα με το πολιτικό μέλλον της χώρας και προβάλλει με διορατική ευστοχία τις απειλητικές προεκτάσεις της αδιαφορίας και της συγκαταβατικής στάσης της κοινωνίας μας απέναντι στις σαρωτικές αλλαγές.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ: http://www.huffingtonpost.gr/calliope-kritikou/-_9283_b_13948126.html



photo credits: Κώστας Δροσόπουλος 



Συνέντευξη στην Αθηνά Ρώσσογλου για το Greeknewsagenda:

The Plan is a classic “what if” book. What if there was a referendum in 2011, Greece chose to leave the European Union, and a fascist regime took over. The situation is bleak, but what matters most is how different people react in such horrible circumstances. It’s the frustration and sorrow of seeing your life being destroyed by the political choices of others.


It is a violent book, but it contains no acts of violence. You could read it as a page-turning political thriller. But if you go deeper, other themes emerge: family bonds, the way writers and artists can make a difference. And of course books. I am an avid reader; the “books of others” creep up in my books, and make them better.



Γράφει ο Γιάννης Παπαγιάννης στο Fractal

Η αναπόφευκτη σύγκριση με το «Λάθος» αναδεικνύει αφηγηματικές καινοτόμες μεθόδους της συγγραφέως, η οποία, με εμβόλιμους μονολόγους και με φουτουριστικές φαντασιακές εικόνες δανείζεται επιτυχώς και με δημιουργικό τρόπο στοιχεία από τους μοντέρνους, χωρίς ποτέ να γίνει ακατανόητη ή γλωσσικά προκλητική. Ωστόσο η απλότητα και η αληθοφάνεια του κλασσικού μυθιστορήματος του Σαμαράκη δεν υπάρχει εδώ, καθώς οι διαρκείς αναληθοφάνειες, η επιμελημένη ακρότητα των ερωτικών σχέσεων και η απιθανότητα της τελικής εκδοχής του Σχεδίου, από τη μία ελκύουν τον αναγνώστη με την προκλητικότητα και διαφορετικότητά τους, από την άλλη όμως αφήνουν μια αίσθηση ψεύδους και τεχνικής κατασκευής. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο προσεκτικός σχεδιασμός, η τολμηρή και σύγχρονη θεματολογία και η απλή γραφή οδηγούν σε ένα αξιοπρόσεκτο αποτέλεσμα, που δεν παρατηρείται συχνά στην Ελληνική πεζογραφία
Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://fractalart.gr/to-schedio/

Συνέντευξη στον Θοδωρή Μπόνη στον Εξώστη:

"Δεν πιστεύω πως η τέχνη αντιγράφει τη ζωή, ούτε η ζωή την τέχνη. Αντλεί η μία από την άλλη, είναι αλληλένδετα· η ζωή δίνει τα ερεθίσματα, η τέχνη εκείνη τη λοξή ματιά για να αντιληφθείς τη ζωή με ευρύτερους όρους, να συνειδητοποιήσεις τα ανείπωτα."

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη με αφορμή το βιβλίο εδώ: 
http://www.exostispress.gr/Article/i-siggrafeas-katerina-malakate-ston-exosti

Γράφει η Αγγελική Μποζίκη στο Όγδοο:

Όταν διάβασα για πρώτη φορά το χειρόγραφο ενθουσιάστηκα. Χτες τέλειωσα τη δεύτερη ανάγνωση, που ήρθε να επιβεβαιώσει την αίσθηση της πρώτης. Η Κατερίνα Μαλακατέ περιγράφει μια δυστοπική κοινωνία που φαντάζει τόσο μακριά, αλλά και τόσο κοντά.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://www.ogdoo.gr/politismos/vivlio/katerina-malakate-to-sxedio


photo credits: Ρουμπάκης Γιάννης

Γράφει ο Θοδωρής Μπόνης στον Εξώστη


Μια ενδεχόμενη, επομένως, ένοπλη επανάσταση με πυρήνα την ύπαιθρο καθίσταται εξίσου ανέφικτη. Παρόλα αυτά, σε κάθε δράση υπάρχει και αντίδραση: η ελπίδα για ανατροπή προέρχεται, παραδόξως, από τον ίδιο τον πραξικοπηματία, ο οποίος προ(σ)καλεί δέκα ανθρώπους του πνεύματος να εκδηλώσουν δημόσια την αντίθεσή τους στην απρόσωπη, αλλά λαοφιλή εξουσία του. Μια τέτοια αποδοκιμασία συνιστά θυσία, μια εθελούσια πορεία προς θάνατο.

Το βιβλίο εδώ θέτει ένα διαχρονικό και υπερτοπικό δίλημμα στον αναγνώστη: την καιροσκοπική διατήρηση της ύπαρξης ή την αναγνώριση του Είναι μέσα στο συλλογικό Καλό. Το ερώτημα «οικονομική ασφάλεια ή πολιτική ελευθερία;» απευθύνεται εδώ με επείγοντα τρόπο στον άνθρωπο της Τέχνης.

Πηγή:http://www.exostispress.gr/Article/to-sxedio-tis-katerinas-malakate#ixzz4SuxuTbIk



photo credits: Σοφία Χαριτάκη


Γράφει η Γεωργία Ζαρκαδάκη στο spoileralert: 

Το προτείνω ανεπιφύλακτα, σε μια Ελλάδα του αστυνομικού και του ρομαντικού βιβλίου αξιζεί να δώσουμε ευκαιρία και σε ένα πολύ ιδιαίτερο είδος λογοτεχνίας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://spoileralert.gr/to-sxedio-tis-katerinas-malakate-review/



Γράφει η Κατερίνα Τσαγκαράκη στο blog Αναγνώσεις βιβλίων:

Ο ρυθμός που δίνουν οι μικρές, αλλά πυκνού νοήματος, προτάσεις είναι ιδανικός για ένα σύγχρονο μυθιστόρημα. Η τελική ανατροπή δικαιώνει τις προσδοκίες για ένα ευφυή συνδυασμό ψυχολογικού και πολιτικού θρίλερ. Και βέβαια το τελικό ερώτημα του βιβλίου είναι απολύτως καίριο.


photo credits:Παναγιώτης Χατζηγιαννάκης


Και ο Γιάννης Καφάτος στο viewtag


«Το σχέδιο» είναι ένα πολύ σκληρό βιβλίο γραμμένο από μια ευαίσθητη συγγραφέα.[]

[]Το Σχέδιο» διαβάζεται με μια ανάσα, που άλλοτε είναι ράθυμη, παραδομένη, άλλοτε ασθμαίνουσα-λαχανιασμένη-κυνηγημένη, κι άλλοτε ρόγχος. Όπως ακριβώς κινούνται οι ήρωές της Κατερίνας Μαλακατέ. [] 



photo credits: Μαρία Λιάκου


Η Μαρία Λιάκου στο Fractal

Το βιβλίο ανήκει στο είδος της μυθοπλασίας με εξαιρετική λογοτεχνική γλώσσα που χαρίζει στον αναγνώστη αισθητική απόλαυση. Η συγγραφέας Κατερίνα Μαλακατέ στήνει με τέχνη την φαντασιακή πραγματικότητα των ηρώων της, δημιουργώντας μια πρωτότυπη πλοκή που καλεί τους ήρωες να επιβιώσουν σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον αρχικά και μετέπειτα καλούνται να δράσουν οι ίδιοι.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://fractalart.gr/to-sxedio/

Ο Θοδωρής Καρτσιώτης για το βιβλιοπωλείο Νέστωρ:

Η Μαλακατέ που διατηρεί το δημοφιλές βιβλιοφιλικό ιστολόγιο Diavazontas, έχοντας μεγάλη αναγνωστική παιδεία και ένα ακόμη βιβλίο «στην πλάτη» της, διαθέτει τη στόφα του έμπειρου γραφιά. Αναλύει διεξοδικά τους χαρακτήρες της, χρησιμοποιεί άψογα τη γλώσσα και δομεί με αριστοτεχνικό τρόπο την πλοκή της ιστορίας φτάνοντας, χωρίς φλυαρία, στην κορύφωσή του.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ: https://www.nestorbooks.gr/to-schedio/


Και η Ρέα Σταθοπούλου στο http://reastatho.blogspot.gr/:

Πρόκειται για ένα βιβλίο ευρηματικό, με ανατροπές, το οποίο πέρα από την σχέση του με τα γεγονότα και την πολιτική μιλά και για την έννοια της πατρίδας, αλλά και για τις προσωπικές σχέσεις των γονιών με τα παιδιά τους, για τις σχέσεις του άντρα με τη γυναίκα, για τον υφέρποντα ερωτισμό και τον πραγματικό έρωτα... Αξίζει να το διαβάσετε.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://reastatho.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html

Η Κατερίνα Σαμψώνα στο SoKaRi:

Η Κατερίνα Μαλακατέ διαθέτει δημιουργική φαντασία και αυτό είναι ολοφάνερο και στα δύο βιβλία που έχει εκδώσει, της αρέσει η ταχύτητα στα βιβλία (και αυτό φαίνεται και στα δύο της βιβλία) και γράφει με ενθουσιασμό.

Το Σχέδιο είναι καλύτερο από το Κανέις δε θέλει να πεθάνει και αυτό μας προετοιμάζει θετικά για την συνέχεια της στην συγγραφή.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://sokari-sokari.blogspot.gr/2016/12/blog-post_28.html

photo credits: Ροδή Ιωαννίδου-Κανέτη
Και η Αλεξία Καλογεροπούλου στο Booksitting:

Η γραφή της Κατερίνας Μαλακατέ είναι στρωτή, άμεση, ρεαλιστική και κατανοητή και πετυχαίνει την ομαλή σύνδεση των παράλληλων ιστοριών που αφηγείται. Οι ανατροπές στην πλοκή του μυθιστορήματός της κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο. Οι περιγραφές της είναι εντυπωσιακά ζωντανές. Οι χαρακτήρες της είναι βγαλμένοι απ’ τη ζωή, με κάποια υπερβολικά, κατά τη γνώμη μου, στοιχεία σε ορισμένους από αυτούς, που δεν ανατρέπουν όμως την αληθοφάνειά τους.
Διαβάστε περισσότερα εδώ:

Ο Γιάννης Ζαραμπούκας γράφει στο Vivlia4U:

"ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ αποτελεί ένα ψυχολογικό και πολιτικό θρίλερ, το οποίο σίγουρα θα σας ταρακουνήσει συθέμελα και θα σας δώσει το έναυσμα για ένα εσωτερικό ταξίδι προβληματισμού και αντιμετώπισης κατά πρόσωπο των ευθυνών σας ως πολίτες.
Επιβάλλεται να χαρίσετε λίγο από τον αναγνωστικό σας χρόνο για να χαθείτε στις μόλις 225 σελίδες του." Διαβάστε περισσότερα εδώ:
https://www.facebook.com/vivlia4U/photos/pb.1400073283632385.-2207520000.1485114966./1630907263882318/?type=3&theater



Εδώ και λίγα λόγια που μου ζήτησε να γράψω ο Μισέλ Φάις στην Εφημερίδα των Συντακτών λίγο πριν βγει το μυθιστόρημα: http://www.efsyn.gr/arthro/aroma-toy-deyteroy-vivlioy




photo credits:Λιάνα Χατζή

Συνέντεξη στη Μαρία Σφυρόερα για την www.ert.gr:

Είχα σκοπό να γράψω ένα βιβλίο σε γλώσσα απλή και κατανοητή, με ένα θέμα που να αγγίξει όλους τους αναγνώστες, κι ας είναι η πολιτική δυστοπία. Θέλησα να μιλήσω για την κρίση σε ένα δεύτερο επίπεδο, χωρίς να δεσμεύομαι από την καθημερινότητά μας ως έχει. Το Σχέδιο είναι σκληρό, βίαιο, όμως δεν έχει σχεδόν καμία σκηνή βίας. Αντίθετα έχει σκηνές τρυφερότητας και πόθου. Μιλά για αυτό που βιώνουμε όλοι, αλλά σπανίως λέμε, για το πόσο επηρεάζεται η προσωπική μας ζωή από αυτό που πολιτικά συμβαίνει. Για τα όνειρα που κάναμε προ κρίσης, για τα δεδομένα και τις αυταπάτες μας, που μας οδήγησαν να χτυπήσουμε σε τοίχο λίγα χρόνια πριν. Και να επανεκκινήσουμε.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ: http://www.ert.gr/schedio-grafi-katerina-malakate/


Για το "Εργαστήρι του Συγγραφέα" στο Fractal

Γράφω τα πρωινά. Προτιμώ την ησυχία. Πάντα στην ίδια γωνία, με την πόρτα κλειστή κι ας μην είναι κανένας στο σπίτι. Σε ένα ντοσιέ με διαφάνειες κρατάω πολλές σημειώσεις, τον σκελετό της πλοκής. Κόβω και ράβω συνέχεια, η μισή δουλειά δεν είναι το γράψιμο. Αν το σκεφτώ καλύτερα, μόνο το ένα τρίτο είναι το γράψιμο, το άλλο τρίτο είναι ο σκελετός, οι σημειώσεις, οι βιογραφίες, το τελευταίο το σβήσιμο. Γράφω πολλές λέξεις, κρατάω ελάχιστες. Μου πήρε τέσσερα χρόνια να ολοκληρώσω αυτό το μυθιστόρημα. Όταν το ξεκίνησα η ιδέα ενός δημοψηφίσματος για το αν θα μείνει η Ελλάδα στο ευρώ έμοιαζε επιστημονικής φαντασίας. Όταν το τελείωσα· έγινε το δημοψήφισμα. Ξεκίνησα να γράφω δυστοπία και βρέθηκα με πολιτικό θρίλερ. Αυτά έχει η ζωή. Και η τέχνη.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://fractalart.gr/malakate-katerina/


photo credits: Πασχαλίνα Μπεκιαρούδη

Στις 500 λέξεις της Καθημερινής: 

«Το Σχέδιο» είναι μια κλασική πολιτική δυστοπία. Διαβάζεται και ως πολιτικό θρίλερ γιατί πραγματεύεται μια εναλλακτική πραγματικότητα πολύ κοντινή μας, χρονικά και τοπικά, ενώ η πλοκή του είναι έντονη. Περισσότερο διαβάζεται ως κοινωνικό μυθιστόρημα, γιατί πέρα από το πολιτικό φόντο, είναι ένα βιβλίο που αφορά την ανθρώπινη ύπαρξη, που ασχολείται με το πώς αντιδρούν διαφορετικοί άνθρωποι σε ακραίες καταστάσεις.

Στη Βιβλιοθήκη του Πρώτου η Μαρία Σφυρόερα έφτιαξε αυτό το αφιέρωμα:





Σε αυτό το επεισόδιο Ex libris ο Μιχάλης Κοτσαρίνης μιλά και για "Το σχέδιο":




Εδώ θα βρείτε όλες τις κριτικές για το βιβλίο στο Goodreads:
https://www.goodreads.com/book/show/32734589

"Το λάτρεψα.
Μια σύγχρονη ελληνική δυστοπία, ίσως όχι τόσο μακριά από την πραγματικότητα, καλογραμμένο και με πολλές,διαρκείς ανατροπές.
Οι ήρωες του βιβλίου είναι καθημερινοί άνθρωποι, με τα προτερήματα και ελαττώματα τους, καθώς και τα προσωπικά τους ψυχολογικά φορτία.
Δεν είναι για ευαίσθητες καρδιές παρ'ολα αυτά.", γράφει η Constantina


"Μόλις ξεκινήσεις το Σχέδιο δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. έχει σφιχτοδεμένη πλοκή, χαρακτήρες ολοκληρωμένους που σε πείθουν και ένα εφιαλτικό σενάριο για τη χώρα. Είναι όμως κάτι πολύ παραπάνω από μια εξαιρετικά επίκαιρη δυστοπία, καθώς τα όρια του καλού και του κακού, του σωστού και του λάθους, του ηθικού και του ανήθικου είναι ρευστά- όπως και στην ζωή άλλωστε- και σε κάνουν να αναρωτιέσαι, να ταυτίζεσαι, να θυμώνεις, να συμπάσχεις και να συγκινείσαι ταυτόχρονα.", γράφει η Maria Liatiri

"Το μυθιστόρημα είναι συγκλονιστικό όχι τόσο για όσα περιγράφει αλλά γιατί καταφέρνει να σε πείσει ότι μπορεί να γίνουν πραγματικότητα. Σε φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με αυτό που ξέρεις ενδόμυχα ότι είμαστε ως κοινωνία αλλά αποφεύγεις να το πεις φωναχτά. Είναι εκπληκτικό πως λίγες μόνο λέξεις αρκούν για να σε κάνουν να ανατριχιάσεις αναλογιζόμενος πόσο κοντά είναι οι καταστάσεις αυτές σε καθημερινές μας καταστάσεις όχι στην έκφανσή τους αυτή καθεαυτή αλλά στην ουσία τους. Μια ουσία που έχει να κάνει με τη μιζέρια, τη δυσλειτουργικότητα και τα ανεπίλυτα κόμπλεξ της ελληνικής κοινωνίας.", γράφει ο Michael Kotsarinis



"Σαφής η συγγραφική εξέλιξη της Κατερίνας Μαλακατέ σε ένα δύσκολο λογοτεχνικό γένος όπως αυτό της δυστοπίας. Κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο θέτοντάς του ερωτήματα που αφορούν την οικογένεια, τον έρωτα, τα παιδιά, την πατρίδα. Ερωτήματα που είναι δύσκολο να απαντηθούν ειδικά όσο μεγαλώνουμε και έχουμε παίξει ή παίζουμε εναλλάξ όλους τους ρόλους. Ακόμα και αυτόν του λάτρη ή αρνητή αυτού που λέμε πατρίδα. Η πλοκή του βιβλίου είναι ενδιαφέρουσα, ο λόγος ρέει χωρίς να αφήνει κενά, παρά μόνο εύλογες απορίες. Νομίζω πως έχουμε να περιμένουμε και άλλα από την Κ.Μαλακατέ στο μέλλον.", γράφει η Zozetta

"Πραγματικά πρόκειται για συγκλονιστική εμπειρία. Είναι ένα σκοτεινό βιβλίο, που όμως αναβλύζει από μέσα του το φως. Νιώθεις ότι στους ήρωες κυλά αληθινό αίμα. Προφανώς, δεν είναι γραμμένο σε κάποιο αποστειρωμένο εργαστήριο από κάποιον κατ’ επάγγελμα συγγραφέα, γιατί έχει να πει πράγματα στους καθημερινούς ανθρώπους. Πραγματεύεται την κρίση, τα βιβλία και το ανθρώπινο πρόσωπο με σαρκαστική και οξυδερκή διάθεση.", γράφει ο Kostas Kinas

"Το να γράψεις μυθιστόρημα, λογοτεχνία σε δυστοπικό πλαίσιο είναι αρκετά προκλητική προσπάθεια, και πρέπει να το κάνεις καλά. Η Κατερίνα Μαλακατέ το κάνει καλά. Συνοπτικά. με ασαφείς και απλούς τίτλους και ονοματοδοσίες, μας δίνει το περίβλημα της κατάστασης, της δυστοπίας. Αρκετά δυνατό, βαθύ και ενοχλητικό - δεν θα περάσει απαρατήρητο.", γράφει ο Filippos Farmakis

"Αγόρασα "Το σχέδιο" για να με συντροφεύσει σ' ένα ταξίδι μου στη Γκρενόμπλ. Το βιβλίο ήταν τόσο καλό που το είχα διαβάσει πριν καν φτάσω στον προορισμό μου. ", γράφει ο Ilias Tseligkas





2 σχόλια: